Als emoties erg sterk worden, dan kunnen dingen heel anders lopen dan je eigenlijk zou willen.

Ook op het werk zie je dat best vaak.

Zoals bij de stage van Souffian…

Souffian loopt stage in een bouwmarkt.

Hij moet de rekken met verf bijvullen.

Dat lijkt simpel, maar er zijn tig soorten verf!

En elke soort heeft zijn eigen plek.

Hij heeft maar een uurtje voor deze klus, want dan is hij ingeroosterd op de houtafdeling.

Souffian hij weet niet hoe hij het aan moet pakken.

Welke pot hoort nou waar?

De klok tikt door, maar het schiet niet op.

Souffian wordt er zenuwachtig van.

Hij heeft toch al het gevoel dat zijn baas ontevreden over hem is en vindt dat hij te langzaam werkt…

Een uurtje later komt zijn baas kijken hoe het gaat.

Hij is inderdaad niet tevreden: “Alles staat door elkaar, en je bent nog niet eens op de helft!”

“Wil je hier eigenlijk wel werken!!!”

Souffian was al bang dat hij zo zou reageren.

Hij weet wat hij moet zeggen.

Bij elk woord van zijn baas voelt hij zich van binnen meer en meer verkrampen…

Plotseling knapt er iets in hem.

Alle spanning komt in één keer naar boven.

Hij maakt zijn baas uit voor van alles en nog wat,
schopt zijn kar omver,
en loopt met grote stappen de bouwmarkt uit.

Een week later baalt Souffian nog steeds dat hij geen stage meer loopt.

Hij vindt de bouwmarkt namelijk een leuke plek om te werken.

“Maar ja, ik kon er niets aan doen.
Het klikte gewoon niet.”